Shoto świetlne

Yoda walczący shoto, grafika pochodzi z filmu "Gwiezdne wojny - Część III: Zemsta Sithów".

Shoto, zwane też krótkim mieczem świetlnym bądź świetlnym sztyletem, to dość standardowy wariant klasycznego miecza, charakteryzujący się mniejszą, trzymaną jednorącz rękojeścią oraz klingą krótszą o 30 centymetrów. Sam mechanizm broni pozostaje niezmieniony, wciąż zdolny do pomieszczenia nawet kilku kryształów, choć generowane ostrze jest słabsze niż standardowe.

Nieco lżejszy i prostszy w prowadzeniu, sztylet świetlny posiada w zasadzie dwa zastosowania – stanowi podstawową broń dla gatunków znacznie mniejszych od ludzi, albo służy jako main gauche wojownikom posługującym się dwiema broniami w wariantach Jar’Kai i Niman. Istnieją oczywiście wyjątki od tej reguły – Mistrz Jedi starej republiki Vandar Tokare walczył dwoma shoto, zaś adeptka nauk Sith, Twi’lekanka Yuthura Ban sztyletu używała jako podstawowej i jedynej broni.

Trudno dokładnie datować początki tego właśnie wariantu broni świetlnej, jest jednak bardzo prawdopodobne, że są one niemal tak stare jak klasyczne miecze świetlne i bardzo szybko pojawiły się zarówno u Jedi jak i u Sithów.