Forma I: Shii-Cho

Trening młodzików, kadr z filmu Gwiezdne wojny: Atak Klonów

Tysiące lat przez Wojnami Klonów, czy Bitwą o Yavin, kiedy powstawały pierwsze miecze świetlne (ok. 15 000 lat przez bitwą o Yavin), powstała też Forma I: Shii-Cho, zwana również Determinacją i Drogą Sarlacca. Ponieważ zauważono, że metody walki bronią białą i świetlną nie różnią się aż tak drastycznie, jak można by sądzić, techniki walki, treningi, ćwiczenia prędkościowe (ang. velocities) i strefy ataku (ang. body target zones) znane w klasycznym fechtunku zostały przeniesione do Shii-Cho w postaci niemalże niezmienionej.

Determinacja okazała się sprawdzać znakomicie w potyczkach, w których to wrogowie mają przewagę liczebną. Należy jednak pamiętać, że w chwili tworzenia się Formy I, Jedi nie spotykali przeciwników władających mieczami świetlnymi, więc forma ta radzi sobie raczej z adwersarzami uzbrojonymi w konwencjonalną broń i niespecjalnie przydaje się w pojedynkach z użyciem świetlnego oręża. W takich warunkach manewr Sun djem, czyli rozbrojenie, był jednym z najbardziej pożądanych w filozofii dawnych fechtmistrzów Zakonu. Zniszczenie bądź wytrącenie broni przeciwnikowi pozwalało zakończyć walkę bez rozlewu krwi. Z czasem jednak, wraz z rozwojem Formy II, Jedi i Sthowie nauczyli się bronić przed rozbrojeniem, czyniąc Sun djem niezwykle trudnym do wykonania.

Shii-Cho uważane jest za nieco siermiężne, surowe i dzikie, nawet nie zbliżające się do subtelności i wyrafinowania takich form jak Makashii. Młodziki (ang. younglings), którzy swój kontakt z szermierką świetlną zaczynają właśnie od nauki Formy I, poza poznawaniem sześciu stref ataku, pozwalających kategoryzować cięcia i parady, uczą się też odbijania blasterowych boltów w treningu „na ślepo”. Z czasem przyszli Jedi decydują się albo rozwijać ją w dalszym stopniu, albo szukać form bardziej odpowiadających ich charakterom. Jak łatwo się domyślić niewielu Jedi decyduje się specjalizować w Shii-Cho, choć właściwie wszyscy znają jego podstawy.Kit Fisto, grafika promocyjna serialu The Clone Wars.

Forma I posiada dwie charakterystyczne techniki. Pierwsza z nich to Rozbrajające cięcie (ang. Disarming slash), celem którego nie jest zniszczenie broni (co było dozwolone w Sun djem), ale wytrącenie jej przeciwnikowi. Oczywiście uniknięcie uszkodzenia broni w czasie wytrącania jej mieczem świetlnym wydaje się co najmniej trudne.

Druga technika, Zamach Sarlacca (ang. Sarclacc sweep), daje możliwość szybkiego rozprawienia się z grupą przeciwników poprzez atak pozwalający jednym, długim cięciem ranić kilku z nich.

Kwestią dyskusyjną jest to, czy forma ta działa nie tylko dobrze przeciw wielu przeciwnikom, ale również przeciw wrogom walczącym kilkoma mieczami naraz, jednak zwycięstwo Kita Fisto nad Greviousem zdaje się potwierdzać tę teorię.

 

Nie jest również do końca pewnym jak bardzo rozbudowany jest zestaw technik walki wręcz, wchodzący w zakres Formy I, wiadomo jednak, że w czasach Wojen Klonów wciąż były znane Jedi.